Draag nooit een gele trui

Wekelijks trekken ze er alleen of in groepjes op uit. De

een legt zijn dikke buik op de stang van zijn lichtgewicht

racefiets, de ander zoeft met geschoren benen op

enorme snelheid over dijken, fietspaden en heuveltjes in

de omgeving. Ze hebben één ding gemeen: ze zijn allemaal

wielertoeristen en ze willen allemaal de snelste

zijn. In hun hoofd rijden ze gemakkelijk met de profs

mee. Ze racen uit liefde voor het fietsen en in de hoop

sneller te gaan dan anderen. Vooral eerbiedigen ze `de

regels; weinig sporten gaan gepaard met zo veel ongeschreven

geboden als het wielrennen.

In Draag nooit een gele trui staan de verschillende types

wielrenners beschreven en de regels waaraan zij zich

houden. (Oud-)profs geven tips en vertellen over hun

ervaringen met wielertoeristen. Het is een onmisbaar

boek voor wie graag de weg op gaat en twijfelt over het

scheren van benen of de kleur van de wielersokken. Een

humoristische inkijk in de wereld van de bloedfanatieke

onbetaalde fietsers.