De Dordtse affaire

Op een aanzienlijk deel van de bezettingsgeschiedenis van Dordrecht

rust vanaf mei 1945 een taboe. Dit boek onthult deze verzwegen

geschiedenis en toont aan dat er meer geheimen en mysteries aan de

bezetting kleefden dan lange tijd werd gedacht.

Drie Dordtse politiemannen groeiden uit tot beruchte handlangers van de

bezetter. Een van hen, Harry Evers, zou een dubbelspel hebben gespeeld.

Terwijl hij in diverse kringen bekend stond als een fanatiek Jodenjager zou

Evers volgens anderen op ingenieuze wijze hebben samengewerkt met de

top van de illegaliteit.

Omdat enkele leden van deze top Evers tot het bittere einde steunden, kon

hij na de bevrijding schijnbaar moeiteloos het uniform van de Binnenlandse

Strijdkrachten aantrekken. Hij werd zelfs hoofd van het plaatselijke Bureau

Nationale Veiligheid, terwijl zijn directe politiecollega's in interneringskampen

werden opgesloten.

De verschillende groepen binnen de Dordtse illegaliteit raakten tot op

het bot verdeeld. Al tijdens de bezetting en ook daarna zou een blijvende

en onoverbrugbare kloof ontstaan. Was Evers nu een antisemitische

Jodenvervolger of juist een verzetsheld?

Frank van Riet toont met De Dordtse affaire aan dat er nog altijd sprake is

van een open wond die, zelfs na vele jaren, niet wil helen.

Frank van Riet (1964) schreef eerder o.a. De bewakers van Westerbork en Handhaven

onder de Nieuwe Orde. Dit boek werd genomineerd voor de mr. J. Dutilhprijs.