De stem op de 3e etage

westelijk

Volmaakt wit.

De stilte en de cirkel voornoemd breken.

Daar komen de straatvegers en geven haastig

de aarde terug aan de aarde.

Hun grote handen verwarmen de winter

zonder handschoen.

Zij fluiten als stoomketels het fijne meisje

in de postkoets.

Hun grijze vrouwen thuis worden rood, rijzend

als tombak uit de tobbe.

De straatvegers vertrekken haastig.

En kijk:

het sneeuwt al weer.