De geest van het Oude Loo

In juni 1956 werd de gespannen verhouding tussen koningin Juliana

en prins Bernhard wereldnieuws door een artikel in het West-Duitse

weekblad Der Spiegel. De publicatie zette een golf van gebeurtenissen

in gang, die voor Juliana dramatisch uitpakten. Haar huwelijk

werd gered, maar de vorstin betaalde daarvoor een hoge prijs. Zij

moest een einde maken aan een aantal zeer hechte vriendschappen,

onder meer met Greet Hofmans; enkele bevriende personeelsleden

ontslaan en de door haarzelf geïnitieerde Oude Loo-conferenties

voortaan mijden. Hoe kwam het dat Juliana zo kwetsbaar was, dat

ze zo veel dierbaars moest opgeven?

In deze studie wordt de hofcrisis van 1956 voor het eerst bekeken

vanuit het perspectief van Juliana en haar vrienden – en met name de

kring rond Greet Hofmans, die vanaf 1951 religieuze bijeenkomsten

organiseerde op het Oude Loo. Over die kring en die conferenties zijn

in de loop der jaren veel onzinnige beweringen gedaan, die tot op de

dag van vandaag een hardnekkig bestaan leiden. Maar wat dachten

de vrienden van Juliana echt? Wat waren hun doelstellingen? Waren

zij uit op politieke macht? Hadden zij Juliana ‘gehypnotiseerd’, zoals

prins Bernhard liet doorschemeren? En waren de vriendschappen

van Juliana en haar betrokkenheid bij de conferenties daadwerkelijk

onverenigbaar met haar positie als staatshoofd?

Op basis van niet eerder onderzochte privéarchieven, gesprekken

met (nazaten van) betrokkenen en recent opgedoken, soms zeer

emotionele brieven van Juliana wordt een nieuw licht geworpen

op ‘1956’. Het maakt duidelijk hoe groot het

offer was dat de koningin bracht voor haar

huwelijk én de monarchie. Maar bovenal maakt

het duidelijk welke geest er rondwaarde op het

Oude Loo en hoe het kon dat die voor Juliana zo

nadelig uitpakte.