Het mirakel

Op een bijna duivelse manier creëerde Harry Mulisch met de

heer Tiennoppen een personage dat in worsteling is met de

werkelijkheid. Het is in de nacht of in de schemering, in de tijd

waarin het licht bedrieglijk wordt, dat Tiennoppen ten prooi

valt aan zichzelf en aan een giftige wereld die vooral in zijn verbeelding

bestaat. Het is een wereld waarin niemand hem meer

herkent, een gewelddadige wereld waarin Tiennoppen zonder

pardon motorrijders laat verongelukken en automobilisten de

gracht in laat rijden. Hij kan met twee tongen spreken en buiten

zichzelf raken. In deze magisch-realistische taferelen schept

Mulisch een hedendaagse Elckerlyc: Tiennoppen staat voor de

mens die zich geen raad weet met de clichématige en vastgelegde

culturele patronen van de maatschappij. Mulisch’ verhalen

vormen daarvoor de magistrale uitweg.