Julianus de Afvallige

In 363 n.Chr. stierf Flavius

Claudius Julianus, beter bekend

als Julianus de Afvallige. Nog

geen twintig maanden had hij

over het Romeinse rijk geregeerd

toen hij, niet ver van het

moderne Bagdad, dodelijk werd

getroffen door een speer die zich

dwars door zijn ribben heen in

zijn lever boorde. Wie had die

speer gegooid? Kwam hij van de

vijand of uit de eigen gelederen?

Julianus de Afvallige zou in het

Romeinse rijk vele duizenden

slachtoffers gemaakt hebben. In

de christelijke geschiedschrijving

staat hij te boek als een

monster, vervuld van een blinde

haat tegen alle christenen, die

hij vervolgde en op barbaarse wijze folterde.

Heidense auteurs oordelen

milder over hem, en Julianus

zelf heeft vele geschriften nagelaten.

Het wordt daarom tijd

legende en werkelijkheid van

elkaar te onderscheiden, en zo

Julianus recht te doen.

Hans Teitler heeft die taak op

zich genomen. Met verve vertelt

hij het verhaal van de Romeinse

christenvervolgingen en belicht

hij de rol van de Afvallige daarin.

Ook besteedt hij veel aandacht

aan de mythevorming

rond de keizer, waarbij de latere

martelaarsverhalen een belangrijke

plaats innemen.