Wittgenstein op de luchthaven

14 november 2015. In de ochtend na de aanslagen van

Parijs wil de journaliste Caren voor een reportage van

Londen naar de Franse hoofdstad vliegen. Maar de luchthaven

Heathrow lijkt op een vesting, nadat een anonieme

beller gedreigd heeft een vliegtuig op te blazen.

Informatie blijft uit en het wachten begint. Opnieuw

heeft Caren het gevoel vast te zitten. Niets lijkt op de

juiste plek terecht te komen, ook niet privé. Niet met

haar vriend Ben, die zijn Adele niet los kan laten en ook

niet met de door haar bewonderde Franse fotojournalist

Julien. Hij is al dagen in Parijs en onbereikbaar.

Afleiding van haar onrust biedt een oudere man, die

te midden van al dat lawaai in terminal twee in een boek

van Wittgenstein zit te lezen. Caren raakt met hem in

gesprek. Maar Wittgenstein (zo noemt ze de man) blijkt

een scepticus die de journalistiek niet bijzonder hoog

heeft zitten. 'Waar haal je je verhalen vandaan?', vraagt

hij. 'Alles is toch al vele malen verteld!' En zij, slimme

journaliste, spint Wittgensteins draad verder. 'Ik zoek

het niet-vertelde verhaal over een gebeurtenis die wij

niet in ons leven willen toelaten.'

Juist op dat moment is een geweldige explosie te horen

en krijgt Caren - zonder dat zij het weet - haar 'niet-vertelde

verhaal'. Ook heeft het geweld van de ontploffing

op het eerste gezicht een sterker effect dan ieder verhaal.