De ijsmaker en de Enun

"Als een wolf bewoog Yoeri zich door de

menigte. Met zijn uiterst gevoelige reukorgaan

en uitzonderlijk grote gebit, dat hij

had laten bijslijpen om zijn verschijning

kracht bij te zetten, zocht hij de omgeving

af naar het beoogde slachto er. Als hij die

gevonden had, naderde hij tot op een paar

centimeter, liet zijn tanden zien, kwijlde

er zelfs een beetje bij, en verspreidde een

enorme maaggeur onder diens neus."

"Weer iets later, tijd was inmiddels een concept geworden, maakte dit

alles omvattende niets gevoel plaats voor één zeer urgente gedachte.

Arthur werd als het ware die gedachte. Een zeer nerveus gevoel van

te laat te zullen komen, iets wezenlijks gemist te hebben en nooit

genoeg tijd te zullen hebben om te doen wat gedaan moest worden,

waarvan Arthur onderdeel uitmaakte. Waar je ook dacht, hieraan viel

niet te ontsnappen."

In dit boek wordt de lezer meegenomen naar absurde situaties, soms

gewoon omdat Jan daar zin in heeft, soms omdat het een doel dient.

Het moet de lezer naar de zin worden gemaakt, maar niet teveel,

anders slaat de verveling toe. De verhalen in deze bundel maken onderdeel

uit van een groter geheel en krijgen naar het einde toe een

onverwachte wending.