Wie brengt mij thuis?

We leven in tijden van crises. Coronacrisis, vluchtelingencrisis, landbouwcrisis,

oorlogscrisis, vertrouwenscrisis… Waar gaat het werkelijk om als je dieper

doorvraagt bij al deze crises? Gaan zij niet ten diepste om aloude spirituele

vraagstukken? Vragen die religie al eeuwenlang stelt zijn nog springlevend.

Vragen als: Wie ben ik? Wie zijn wij? Wat is ons verhaal dat ons met elkaar

verbindt? Word ik gezien? Is er iets groter dan ik? Wie brengt mij thuis? Het is

een vraag van alle tijden. Het joodse volk dat op weg ging naar het beloofde land.

Talloze vluchtelingen op weg naar een land van vrijheid. En velen van ons die zich

ontheemd voelen.

Het verdwijnen van de spirituele basis in onze samenleving van nu heeft dat

gevoel van ontheemd zijn versterkt. We zijn als de verloren zoon, dolend en

zoekend. We zijn vrijer dan ooit, maar hebben geen narratief meer dat ons met

elkaar verbindt. Over zo’n narratief, geworteld in het bijbelse verhaal, gaat dit

boek. Over levenswaarden als liefde, vertrouwen en hoop die ons tot mensen

maken. Over de rol die macht en autoriteit daarbij spelen. Hoe zit dat precies?

Macht en liefde; ze staan al te vaak tegenover elkaar. Maar macht zonder liefde

corrumpeert. Er is een andere benadering: Liefde als macht die thuisbrengt.