Kristallnacht en Kamp Westerbork

Slaagden we voor de test van Hitler in november 1938?

Nadat in de Kristallnacht alle synagogen in brand waren gestoken, keek Hitler

naar de reacties in het buitenland. De krantenkoppen logen er niet om maar

de regeringen van de vrije landen zwegen. Ons kabinet Colijn hield de grenzen

dicht; slechts 2.000 vluchtelingen mochten komen in een kamp dat in 1939 in

Westerbork voor hen werd gebouwd.

Hitler wist genoeg. Zijn plannen met het Joodse volk zouden geen grote

tegenstand krijgen. Eigenlijk was dat ook al duidelijk bij de invoering van

de rassenwetten van Neurenberg in 1936. Onze regering durfde na een

Kamervraag zelfs niet uit te spreken dat die wetten immoreel waren.

Onze herdenkingen van de Kristallnacht

Het laatste deel van dit boek laat zien hoeveel moeite we in Nederland

hebben met het herdenken van de Kristallnacht en met ons aandeel in Kamp

Westerbork.

Ontroerende geschiedenissen van hulp aan Joden

Gelukkig zijn er ook ontroerend mooie geschiedenissen in dit boek zoals van

burgemeester Verbeek van Dinxperlo. Of Zwartendijk die als viceconsul in één

week 2.345 visa voor Curaçao maakte voor Joden. Of Truus Wijsmüller die na

de Kristallnacht in Wenen bij Eichmann toestemming loskreeg voor één van de grootste reddingsacties.