Heel de tijd

Een vermoorde Antwerpse baron, een hardhandige scheikundeleraar,

de stem van God en de gestalten van schrijvers als Gust

Gils, Ivo Michiels en Leo Geerts.

In de straten van Brussel weerklinkt het rumoer van een massabetoging

die gericht is tegen de installatie van Amerikaanse kernwapens,

aan de keukentafel wordt een potloodtekening van een

uil gemaakt en het televisiejournaal wijdt een item aan de

plechtigheid waar het standbeeld van ex-premier Wilfried Martens

onthuld wordt.

En dan is er ook nog de spectaculaire choreografie die bij valavond

wordt opgevoerd door een zwerm kauwen.

Tijd en het verstrijken van de tijd, als een ongrijpbare maar onontkoombare

notie. In mooie composities komen kleine verhalen

over onder meer familie en afkomst, sterfelijkheid en de dood

tot stand die in een groter verband passen. Vaak associatief,

soms ogenschijnlijk zonder enige aanleiding, maar altijd treffend

en haast betoverend van eenvoud. Hier klinkt verhalenverteller Leo Pleysier in al zijn diepte en veelkantigheid.