Bedevaarten in de middeleeuwen

In de late middeleeuwen (1000-1500) trokken miljoenen

Europeanen als pelgrim naar heilige plaatsen. Bij het

graf van een heilige baden zij om vergeving van hun

zonden, om gezondheid, om voorspoed of om nakomelingen,

om daarna gereinigd en gesterkt weer huiswaarts

te keren. Dit romantische beeld van de middeleeuwse

bedevaart bestaat zelfs nu nog, maar is verre van reëel.

De middeleeuwse bedevaart is een ongelooflijk complex

verschijnsel, alleen al de motieven om een bedevaart

te ondernemen waren zeer uiteenlopend. Voor de kerk

werd zij bovendien een machtsmiddel en voor de bedevaartscentra

een lucratieve onderneming. Het instituut

middeleeuwse bedevaart kan daarom omschreven

worden als een mengsel van devotie, machtsstreven en

geldzucht. Maar het had desondanks een bijzonder grote

invloed op het middeleeuwse leven.

Bedevaarten in de middeleeuwen geeft de lezer inzicht

in de ontwikkeling van het Europese bedevaartswezen,

in de krachten en belangen die daarbij speelden en de

gevolgen die de bedevaart had voor het maatschappelijke,

politieke, geestelijke en economische leven in de

middeleeuwen.