Café De Waarheid

Jim slijt zijn avonden in Café De Waarheid, een plek waar

geen regels gelden, behalve 'die van de gewoonte'. Een

plek waar hij dagelijks zijn oude schoolvrienden Bertus,

Tanja en Steven treft, waar ze bier drinken, veel bier, en

praten over weinig. Na sluitingstijd, terwijl de vogels weer

zingen en de eerste mensen zich naar hun werk begeven,

wandelt hij al mijmerend naar huis.

Door de gestaag groeiende stapel ongeopende rekeningen

op zijn deurmat ziet Jim zich genoodzaakt om zijn huis

te verlaten. Hij trekt de deur achter zich dicht en begint

een zwervend bestaan. Op zoek naar een veilige plek treft

hij op een bankje achter de kerk een zwijgzame vrouw en

haar hondje. Hij noemt haar Marie en zij is hem in korte

tijd net zo vertrouwd als het plein bij de kerk.

Als via de lichtkrant verontrustende nieuwsberichten

binnensijpelen raakt zijn leven ontwricht. Het instorten

van de kathedraal, troepenbewegingen aan de grens, stijgende

prijzen voor brood en bier. Het wordt steeds duidelijker

dat de verstotenen, hoe verdeeld zij ook zijn, hun

stem moeten laten horen.

Café De Waarheid beschrijft de samenleving als onverschillig,

apathisch en verdeeld. Hoe houd je je staande in

een wereld, die door haast en hebzucht aan het veranderen

is? En in welke mate kan een stad je 'thuis' zijn? Mark

Boog brengt een ode aan de stad, die met haar vertrouwde

plekjes en nisjes, haar magnifieke gebouwen en eerbiedwaardige

bruggen, haar bankjes en bomen, onhoorbaar

zegt: hier hoor je thuis.