Meester Mark graaft door

Twee aan twee schuiven zijn leerlingen in hun houten bankjes. Terwijl

ze kliederen met kroontjespennen, steekt meester Janus nog 'ns

zo'n lekkere Schimmelpenninck-sigaar op. En juf Marjan, zij hangt

haar baby in de kring even rustig aan haar tiet. Het lijkt ontzettend

lang geleden, maar veel leraren herinneren zich nog precies hoe het

er vroeger aan toe ging op school.

In Meester Mark graaft door vertellen tientallen onderwijzers in

hart en nieren hoe hun beroep in ruim een halve eeuw is veranderd.

Nonnen geven breiles met stug katoenen garen. Wie niet braaf mee

doet, verdwijnt tijdelijk in het kolenhok.

Door lokalen fladderen zebravinkjes, in koffiekamers dribbelen

cavia's. Het schoolhoofd dat een tv-toestel aanschaft, krijgt een meute

vaders op zijn dak: Gaat dat niet te ver?

Het wordt nog veel gekker. De leerlingen van meester Ter Voorde

noemen hem opeens 'Henkie'. En wie wandelen daar de school binnen:

Leesmoeders? Pas op hoor, straks nemen ze de tent over!

Krijtjes worden vervangen door digipennen, werkboekjes wijken voor iPads.

En van elke 'scheet' die leerlingen laten, wordt een verslag gemaakt.

Maar terwijl de meesters afhaken, blijven de juffen hun werk trouw. Want

of het nou 1950 is, of 2016: Leerkracht zijn, blijft natuurlijk het mooiste

beroep van de wereld.