Het geheime leven

In het vroege voorjaar van 2007 begonnen Perry Pierik en Wim Huijser aan

hun correspondentie. Ze besloten elkaar te schrijven over de waan van de

dag in uitgeversland. De een vanuit het perspectief van de boekenuitgever, de

ander vanuit zijn functie in de wereld van het tijdschrift. Beiden delend in hun

ontembare liefde voor het boek. Zware en luchtige thema’s wisselden elkaar in

een razend tempo af. Martin Ros, C. Buddingh’, Francesco Carotta, Willem

Fredrik Hermans en Erich Ludendorff blijken achteraf de namen te zijn die

het meest genoemd waren. Toen de correspondenten aan het eind van het jaar

besloten hun brieven te bundelen, resulteerde dat in De inkt van Arcadia.

Inmiddels zijn Perry en Wim een jaar verder. Met schrijven zijn ze niet

opgehouden. De thema’s hebben zich verder verbreed. Al schrijvend verbazen

ze zich over hun eigen geschriften: ‘Is het toch een vorm van voyeurisme,

verwachten lezers in dagboeken en brieven toch een blik te kunnen werpen

op het geheime leven? Iets dat eigenlijk aan het oog onttrokken had moeten

blijven, maar toevallig toch te boek is gesteld?’