Delftse student in oorlogstijd

Wat doe je als 22-jarige wanneer de bezetter de universiteit

steeds meer in zijn greep krijgt, het verenigingsleven verbiedt,

Joodse professoren oppakt en de studenten in maart 1943 een

loyaliteitsverklaring laat tekenen op straffe van verplichte tewerkstelling

in Duitsland? Met deze problemen wordt Josué

Valeton geconfronteerd, student Elektrotechniek aan de TH in

Delft die gewoon wil studeren, muziek maken en actief zijn in

zijn studentenvereniging. Hij worstelt met het dilemma en tekent

uiteindelijk niet, uit solidariteit met zijn medestudenten.

Wat volgt is een periode van dwangarbeid bij de Borsig-fabriek

in Berlijn-Tegel en een leven in diverse kampen met andere Nederlandse

studenten, terwijl Berlijn steeds heviger gebombardeerd

wordt. Ondanks de moeilijke omstandigheden ervaart hij

ongelofelijk veel kameraadschap. Uiteindelijk weet hij te ontsnappen

en terug te keren naar Nederland waar hij onderduikt

tot het eind van de oorlog.

Dit boek is gebaseerd op de brieven die hij over dit alles aan

zijn ouders schrijft en op zijn dagboeken, in de periode van

1938 tot 1945.