Zoek de zonzijde

...blijft er voortaan een stoel leeg. Het huis waar vanaf dat

moment je moeder woont, is ineens ingrijpend veranderd.

De meubels hebben nog hun eigen plek, maar één stoel

is nadrukkelijk leeg. De eerste tijd zit je daar niet. Alleen

iemand die verder weg staat neemt in die stoel plaats. Zoals

de huisarts die even bij mijn moeder op visite kwam. Hij

kwam nooit eerder over de vloer, want mijn vader is nooit

eerder ziek geweest. Hij kende mijn vader niet in die stoel.

Na verloop van tijd ga je er juist wel zitten. Om bewust

weer die plaats in huis in te nemen. Om de stoel niet leger

te maken dan hij is. Om de kamer te overzien vanuit zijn

perspectief. Mijn vader hechtte niet aan een vaste plek. Net

zo lief zat hij naast één van ons op de bank. Nee, veel liever

nog. Toch blijft het zijn stoel.