Windvlinders

Enigszins verscholen in de Noord-Atlantische Oceaan, tussen

IJsland en Schotland, liggen 18 kleine eilanden: de Faerøer, letterlijk “schapeneilanden”. De archipel heeft een hoge mate van zelfbestuur binnen het Deense koninkrijk en telt ongeveer 48.000

inwoners. Het Faerøers, de kleinste van de Scandinavische talen,

is er sinds 1948 de eerste officiële taal.

In deze bloemlezing wordt werk gepresenteerd van acht hedendaagse

Faerøerse dichters: Sigri M. Gaïni (1975), Guðrið

Helmsdal (1941), Sigga-Maria Hjalmarsdóttir Højgaard (1990),

Carl Jóhan Jensen (1957), Astrid Joensen (1949), Jóanes Nielsen

(1953), Tóroddur Poulsen (1957) en Kim Simonsen (1975). Hun

poëzie weerspiegelt de diversiteit in de moderne Faerøerse

literatuur: de gedichten zijn beurtelings ongepolijst en ruw,

dan weer een intellectuele uitdaging en vol pathos.

‘De acht dichters zijn waardige opvolgers van de eerste modernist

in de Faerøerse literatuur, J.H.O. Djurhuus, die zich zijn hele

leven inzette voor het Faerøers als moderne

cultuurtaal. […]

De literatuur van deze eilanden is […] zonder meer te vergelijken

met die van de rest van Europa.’ (Malan Marnersdóttir in het

nawoord)

Windvlinders. Poëzie van de Faerøer is de eerste anthologie van

Faerøerse poëzie in het Nederlands. Het nawoord is van de hand

van Malan Marnersdóttir, hoogleraar Faerøerse Letterkunde aan

de Universiteit van Tórshavn.